Hymn Vivaltu

I.
Gdzie mugoli świata krańce,
Ścieżek czarów są pętelki,
Zamek – monument polskiej magii
Jego tajemnice, mimo twej odwagi
Nadal niezgłębione. Nieodgadnione
Niczym cud istnienia.
Z niewiedzy cienia
Wydobywa przygodę, iskierki chęci.
Znak w jaskiniach pamięci
Rzeźbi

Ref.
Vivalt – magia otacza twe ciało,
W mistycznej toni zanurzasz się,
Oczy zamykasz, lecz ciągle mało
Ciepła, uciechy, serce się rwie
Do Vivaltu – przez las,
Na skrzydłach ptaków,
Z kaskady wodospadu,
Wprost w płomień nieskończony.
W zamku marzeń, wśród błoni spełnienia
Przygoda cudowna, magiczne objawienia.

II.
Stos ognia w południowej baszcie
Iskry natchnienia wskrzesza,
Błyska złowrogo zniszczeniem,
Muska policzki energia,
W silnych ramionach tuli, oczyszcza,
Uzdrawia, gdy boli.
Pasjonujący ogień,
Moc czerwieni i wszechobecny
Duch Nevona Volden.
Ignin – światło wśród cieni.

III.
Woda z czary ciekawie pluska,
Zmienia myśli, niesie
Z swym nurtem pomysły.
Błękit oczyszcza jak deszcz
Z zaschniętych łez bezsilności.
Miłość się sączy, rozsiewa
Uśmiech pani baszty
Zachodniej – Minasli Erbach.
Aqarorze, co wiedzy chowasz głód
Woda zaleje pola, przyniesie obfity płód.

Ref.
Magia otacza twe ciało,
W mistycznej toni zanurzasz się,
Oczy zamykasz, lecz ciągle mało
Ciepła, uciechy, serce się rwie
Do Vivaltu – przez las,
Na skrzydłach ptaków,
Z kaskady wodospadu,
Wprost w płomień nieskończony.
W zamku marzeń, wśród błoni spełnienia
Przygoda cudowna, magiczne objawienia.

IV.
Stoicki duchu Solweiga Ertalsson
Wytrwałość to klucz, by osiągnąć cel.
Kryształ ziemi obfitość przynosi –
Cudowny talizman dobrobytu.
Pozwól magio lasu, jaskiń
I pól w baszcie północnej
Zamknięta
Zburzyć nierozwagi mur.
Tajemnico domu Brumaw
Odkryj swój spokój nasycony brązem i zielenią.

V.
Wiatr smaga twarz, rozwiewa
Włosy wplatając w nie mądrość.
Baszta wschodnia w każdej swej cegiełce

Chowa moc powietrza.
Sieć porozumienia, niczym pajęczyna
Intelektu, a w środku
Vanja Mattiasdatter jak
Niezdecydowane babie lato.
Czas ucieka, kulo powietrza,
Żółć, róż i fiolet ześlą rozwiązanie.

~
Nogi cię niosą, sam nie wiesz gdzie,
Oczy zamknięte, cierń szatę rwie,
Brak światełka nadziei,
Gubisz drogę.
„Zmiany!” –błagasz krzykiem.
Fala ciepła uderza w twe policzki,
Wiatr rozwiewa włosy,
Szmer strumienia coraz bliżej,
Aksamitne kwiaty łaskoczą w bose stopy.
Otwierasz oczy przed zamkiem
Wśród lasu, odrywasz się
Od problemów, bo oto

Ref.
Vivalt - magia otacza twe ciało,
W mistycznej toni zanurzasz się,
Oczy zamykasz, lecz ciągle mało
Ciepła, uciechy, serce się rwie
Do Vivaltu – przez las,
Na skrzydłach ptaków,
Z kaskady wodospadu,
Wprost w płomień nieskończony.
W zamku marzeń, wśród błoni spełnienia
Przygoda cudowna, magiczne objawienia.

Na twych plecach
Srebrzyste skrzydła
Vivalt...

Wioletta Nighthaven

Narodowa Szkoła Magii i Czarodziejstwa Vivalt

www.vivalt-szkola.blog.pl